De pijn van het verleden werkt door in het heden

Keti Koti is voor mij meer dan een herdenking. Het staat symbool voor de strijd die mijn voorouders hebben geleverd, zodat ik vandaag in vrijheid kan leven.

Mijn moeder is Nederlands en mijn vader komt uit Curaçao. Daardoor draag ik beide culturen met me mee. De geschiedenis van de slavernij is niet iets wat alleen in boeken thuishoort; de impact ervan leeft nog altijd voort. Niet alleen in de samenleving, maar ook in families en generaties.

Als traumacoach zie ik dagelijks hoe ervaringen van vorige generaties invloed kunnen hebben op hoe mensen denken, voelen en handelen. Binnen familieopstellingen wordt zichtbaar hoe onbewuste patronen, loyaliteiten en emoties van generatie op generatie worden doorgegeven. Juist daarom geloof ik dat het belangrijk is om stil te staan bij onze geschiedenis. Pas wanneer we begrijpen waar bepaalde patronen vandaan komen, ontstaat ruimte voor heling.

Keti Koti als moment van heling

Voor mij is Keti Koti niet alleen een herdenkingsdag, maar ook een dag van verbinding, dankbaarheid en bewustwording.

Toen ik meeliep tijdens de optocht in Rotterdam, voelde ik iets bijzonders. Ik liep mee in traditionele kleding en vertegenwoordigde samen met anderen Curaçao. Er ontstond een gevoel van saamhorigheid, respect en trots. Het maakte me dankbaar voor de vrijheid waarin wij vandaag mogen leven.

Keti Koti is voor mij een manier om gevoelens te uiten. Om stil te staan bij het leed dat onze voorouders hebben meegemaakt, maar ook om dankbaarheid te voelen voor alles wat zij hebben bevochten. Daarom zie ik het ook als een moment van heling.

Empathie en begrip

Het is belangrijk dat we erkennen hoeveel pijn er is geweest. Niemand kan dat ongedaan maken. Maar erkenning maakt wel verschil. Door ons te verdiepen in elkaars geschiedenis ontstaat meer empathie en begrip.

We leven in een multiculturele samenleving waarin verschillende achtergronden samenkomen. Juist daarom is het waardevol om open te staan voor elkaars verhalen en ervaringen. Alleen zo kunnen we samen bouwen aan meer verbinding.

Dankbaar voor mijn voorouders

Mijn vader was niet altijd aanwezig in mijn leven, maar later heb ik een mooie relatie met hem opgebouwd. Sinds mijn achttiende reis ik regelmatig naar Curaçao om mijn cultuur beter te leren kennen. Elke keer voelt het als thuiskomen.

De warmte, gastvrijheid en verbondenheid die ik daar ervaar, raken mij iedere keer opnieuw. Het herinnert me eraan hoe belangrijk onze afkomst en geschiedenis zijn.

Ik ben mijn voorouders dankbaar voor de strijd die zij hebben geleverd. Dankzij hen mogen wij vandaag keuzes maken die zij nooit hebben gehad. Dat besef geeft mij niet alleen respect voor het verleden, maar ook verantwoordelijkheid voor de toekomst.